
بازي فعاليتي غير جدي و تفريح و فرار از تنهايي است كه كودك يا حتي نوجوان از خود نشان مي دهد بازي مختص يك دوره از زندگي نمي باشد بازي براي سنين مختلف فرد ممكن است معني و مفهوم و ارزش و اهميت خاص مهمي داشته باشد . با توجه به معني و مفهوم آلپورت يعني فرد سالم كسي است كه بتواند فعالانه كار كند ، بازي كند و دوست بدارد . آيا اين فعاليت ها در هر شرايطي به وجود مي آيد با بررسي چند مود از شرايط بازي به اين پرسش پاسخ خواهيم داد
ادامه مطلب
+ نوشته شده در چهارشنبه بیستم آذر 1387ساعت 15:20  توسط سهیلا طالعی
|

ديگر، زمان بازي با اسباب بازي هاي تفريحي به اتمام رسيده است، اغلب خانواده ها وقتي به مغازه هاي فروش اسباب بازي مراجعه مي كنند، سعي دارند از بين اسباب بازي هاي خشن و تفريحي، اسباب بازي هايي را خريد كنند كه ذهن كودكان را به خلاقيت وادار كند. بنابراين، بازي هاي فكري و آموزشي در ميان ساير اسباب بازي ها يك سر و گردن بالاتر قرار دارند. با اين حال، با ورود رايانه و بازي هاي رايانه اي، هم اينك كودكان و نوجوانان دوست دارند به جاي بازي با وسايل تفريحي و ورزشي، به اين نوع بازي هاي ديجيتالي بپردازند.
«ميشل رسينك» مدير گروه تحقيقاتي مهد كودكهاي انگلستان علل گرايش كودكان و نوجوانان به اين نوع بازي ها را توضيح مي دهد.
ميشل مي گويد ما مي خواهيم كمك كنيم تا اسباب بازي هاي هوشمند براي بچه ها توسعه يابند. البته ما به ساخت اسباب بازي هاي هوشمند علاقه چنداني نداريم، بلكه مي خواهيم اسباب بازي هايي بسازيم كه بچه ها را به فكر كردن وادار كند. ما متوجه شديم يكي از بهترين روش هايي كه به يادگيري كودكان كمك مي كند، اين است كه براي آنها اسباب بازي و ابزار جديدي فراهم كنيم تا آنها بتوانند فعاليت هاي خلاقيت آميز انجام دهند، طراحي كنند و با لوازم و رسانه هاي جديد اطرافشان، چيزهاي نو ايجاد و اختراع كنند.
ادامه مطلب
+ نوشته شده در سه شنبه چهاردهم آبان 1387ساعت 14:15  توسط سهیلا طالعی
|

چون که با کودک..... " بقيه اش را می دانيد . ما مکرر در کلاس های آموزشی، جلسه ها، گردهمايی ها، کتاب ها و نشريات ويژه معلمان، اين بيت دلنشين و پرمعنی را می شنويم و می خوانيم . اما آيا تا به حال به ابعاد گوناگون زبان کودکی فکر کرده ايم، در واقع آيا می دانيم اين زبان چگونه زبانی است و چگونه بايد زبان بگشاييم که کودکان حرفهای ما را درک کنند؟
ادامه مطلب
+ نوشته شده در یکشنبه هجدهم فروردین 1387ساعت 14:2  توسط سهیلا طالعی
|
چه کسی گفته بچهای که شکمش سیر نیست، اسباب بازی میخواهد چه کند؟ دانشمندان ميگويند دادن اسباب بازي به كودكان پيشدبستاني، حتي اگر اين كودكان دچار سوءتغذيه باشند، به رشد ذهني آنها كمك ميكند. حالا بچه فقیر خنگ بهتر است یا فقیر باهوش؟
به گزارش پايگاه اينترنتي رويترز، تحقیقات گوناگون انجام شده در مؤسسه بهداشت كودك در دانشگاه كالج لندن نشان داده اجراي برنامههاي بازي در بنگلادش كه كودكانی با سوءتغذيه شديد دارد، توانسته بهره هوشي آنها را ۹ امتياز بالا ببرد.
در تحقيقات دیگر این مؤسسه در جاماييكا، ميان روستائياني كه تحصيلات بالايي نداشتند، اسباب بازيهاي خانگي را به خانه آنها بردند و نحوه بازي با كودكان را به مادران آموزش دادند.
كودكان اين خانوادهها تا سن ۱۸سالگي تحت نظر قرار گرفتند و مشخص شد اين روش بهره هوشي، توانايي خواندن، سلامت رواني و عزت نفس اين كودكان را بالا برده و توانسته افت تحصيلي، افسردگي و اضطراب آنها را تا حد زیادی کم کند. یعنی در مجموع کمک کرده سالمتر زندگی کنند.
این محققان در گزارش کار خود در مجله پزشكي «لانست» تأکید میکنند سوءتغذيه به خودي خود يك مشكل است، اما وقتی با عدم تحريك ذهني همراه شود، منشأ هزاران مشکل بزرگ بعدی خواهد شد.
هماکنون در سراسر جهان بيش از ۲۰۰ ميليون كودك بسيار فقير وجود دارند که علاوه بر آنكه تغذيه مناسب ندارند، به اندازه كافي تحريك ذهني نيز دريافت نميكنند.
+ نوشته شده در شنبه بیست و نهم دی 1386ساعت 12:37  توسط سهیلا طالعی
|